Historia Agharty zaczela sie okolo 60 000 lat temu, kiedy to pewne plemie pod przewodnictwem swietego czlowieka zniklo pod ziemia. Mowi sie, ze mieszka tam wiele milionow ludzi, nauka zas przewyzsza wszystko, co w tej dziedzinie znamy na powierzchni ziemi. Jest motorem wszystkich dzialan owych podziemnych obywateli w ich niezwyklym krolestwie. (dr Robert Ernst Dickhoff Agharta)

Byc moze za dlugo pod nia przebywali, przyzwyczaiwszy sie do nowych warunkow. Nowe pokolenia, ktore nie znaly swiata zewnetrznego, nie odczuwaly potrzeby powrotu na powierzchnie. Z drugiej strony Ziemia po potopie nie zregenerowala sie od razu. Nawet Biblia wspomina o wielu miesiacach. Uboczne skutki zaglady z pewnoscia byly odczuwalne przez dlugi okres; byc moze nawet kilkudziesieciu lub kilkuset lat. Kto wie.
Nieliczne niedobitki na ziemi, ktore przezyly potop (kataklizm nie na calej Ziemi byl jednakowo odczuwalny), glownie plemiona barbarzynskie, w tym czasie cywilizowaly sie. Nie samoistnie, stopniowo, a przy pomocy nielicznych przedstawicieli Atlantydy, ktorzy po potopie znalezli sie w dalekich koloniach starej cywilizacji. Zdolali oni ucywilizowac barbarzyncow, choc w efekcie koncowym osiagnieto skutek daleki od zamierzonego. Przykladem stara cywilizacja Sumerow, ktora narodzila sie bez zadnego okresu przejsciowego, tak charakterystycznego dla poxniejszych cywilizacji. Podobnie bylo z Egiptem i Olmekami.
Pierwotne idee, przyniesione przez nauczycieli z Atlantydy przetrwaly w religii, ale tylko w religii. Wiele wynalazkow i caly niemal potencjal wiedzy zaginely w czasie, zaanektowane przez uprzywilejowane kasty kaplanow, roszczacy sobie jedyne prawo ich dziedziczenia. Wraz z ich upadkiem, ginela czesto wiedza i sama cywilizacja.